Skierowanie do poradni jest ważne do momentu wyleczenia danego schorzenia. Nowe skierowanie jest wydawane wówczas, gdy pacjent zgłasza się do poradni specjalistycznej z inną, niż poprzednia, jednostką chorobową. Skierowanie na leczenie specjalistyczne obejmuje całość świadczeń zdrowotnych związanych z leczeniem schorzenia, które było podstawą jego wystawienia. Karta informacyjna z leczenia szpitalnegoizby przyjęć lub szpitalnego oddziału ratunkowego nie jest skierowaniem do poradni specjalistycznej. Po zakończeniu leczenia szpitalnego (także w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym) pacjent stosownie do zaistniałej sytuacji powinien otrzymać: skierowania do lekarzy specjalistów, informację dla lekarza POZ, recepty, zwolnienie lekarskie oraz wyniki badan diagnostycznych wykonanych w toku leczenia.

http://www.nfz-krakow.pl/stronadlapacjenta/index.php?site=art&idd=2&ida=28

Kiedy skierowanie nie jest potrzebne?

Skierowanie od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego nie jest potrzebne w wypadku, gdy pacjent chce się udać do:

  • ginekologa i położnika,
  • dentysty,
  • onkologa,
  • wenerologa,
  • psychiatry,
  • poradni dla osób chorych na gruźlicę,
  • poradni dla osób zakażonych wirusem HIV,
  • poradni dla osób uzależnionych od alkoholu, środków odurzających i substancji psychotropowych w zakresie lecznictwa odwykowego.

Ponadto skierowanie do specjalisty nie jest wymagane:

  • gdy pacjent jest inwalidą wojennym i wojskowym, osobą represjonowaną, kombatantem lub cywilną niewidomą ofiarą działań wojennych;
  • gdy pacjent jest uprawnionym żołnierzem lub pracownikiem, w zakresie urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami kraju

W stanach nagłych świadczenia zdrowotne może być udzielane bez wymaganego skierowania.

Poza tymi przypadkami do lekarza specjalisty obowiązuje skierowanie. Ambulatoryjne świadczenia specjalistyczne udzielone bez skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego opłaca pacjent.

Zdrowe podejście do męskości – akcja profilaktyczna nowotworów prostaty i raka jądra w Scanmed

×