Skierowanie do poradni jest ważne do momentu wyleczenia danego schorzenia. Nowe skierowanie jest wydawane wówczas, gdy pacjent zgłasza się do poradni specjalistycznej z inną, niż poprzednia, jednostką chorobową. Skierowanie na leczenie specjalistyczne obejmuje całość świadczeń zdrowotnych związanych z leczeniem schorzenia, które było podstawą jego wystawienia. Karta informacyjna z leczenia szpitalnegoizby przyjęć lub szpitalnego oddziału ratunkowego nie jest skierowaniem do poradni specjalistycznej. Po zakończeniu leczenia szpitalnego (także w Szpitalnym Oddziale Ratunkowym) pacjent stosownie do zaistniałej sytuacji powinien otrzymać: skierowania do lekarzy specjalistów, informację dla lekarza POZ, recepty, zwolnienie lekarskie oraz wyniki badan diagnostycznych wykonanych w toku leczenia.

http://www.nfz-krakow.pl/stronadlapacjenta/index.php?site=art&idd=2&ida=28

Kiedy skierowanie nie jest potrzebne?

Skierowanie od lekarza ubezpieczenia zdrowotnego nie jest potrzebne w wypadku, gdy pacjent chce się udać do:

  • ginekologa i położnika,
  • dentysty,
  • onkologa,
  • wenerologa,
  • psychiatry,
  • poradni dla osób chorych na gruźlicę,
  • poradni dla osób zakażonych wirusem HIV,
  • poradni dla osób uzależnionych od alkoholu, środków odurzających i substancji psychotropowych w zakresie lecznictwa odwykowego.

Ponadto skierowanie do specjalisty nie jest wymagane:

  • gdy pacjent jest inwalidą wojennym i wojskowym, osobą represjonowaną, kombatantem lub cywilną niewidomą ofiarą działań wojennych;
  • gdy pacjent jest uprawnionym żołnierzem lub pracownikiem, w zakresie urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami kraju

W stanach nagłych świadczenia zdrowotne może być udzielane bez wymaganego skierowania.

Poza tymi przypadkami do lekarza specjalisty obowiązuje skierowanie. Ambulatoryjne świadczenia specjalistyczne udzielone bez skierowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego opłaca pacjent.