Termoablacja diatermiczna żylaków pniowych i żył przeszywających

Wykorzystujemy idee zabiegu RFITT z przezskórnym nakłuciem i ablacją żylaka. Efekt trwałego obkurczenia i zamknięcia naczynia uzyskujemy wykorzystując diatermię chirurgiczną (prąd o wysokich częstotliwościach). Zabieg wykonujemy pod kontrolą USG z dokładnym  obrazowaniem całego zabiegu

unikamy w ten sposób uszkodzeń narządów sąsiednich. Jest to szczególnie skuteczna metoda operacyjna zamykania niewydolnych perforatorów, które pozostawione nieleczone ,w dużej mierze są  odpowiedzialne za nieradykalne leczenie choroby żylakowej kończyn dolnych, są też powodem wczesnych nawrotów żylaków. Metoda tą stanowi  doskonałe uzupełnienie metody RFITT w leczeniu dużych i średniej wielkości żylaków, z zachowaniem idei terapii śródnaczyniowej bez wywoływania odczynu zapalnego w świetle naczynia.  Likwidując równoczasowo niewydolność pniową jak i niewydolne perforatory i żylaki pniowe, uzyskujemy bardzo dobry efekt terapeutyczny w krótkim czasie, co przedstawiono w prezentacji.
 
Wskazania do wykonania zabiegu:
  • żylaki pniowe niezależnie od etiologii, niewydolne perforatory.
 
Przygotowanie do zabiegu:
Pod kontrolą USG Doppler określamy, mapujemy niewydolne perforatory i żylaki pniowe. 
 
Wykonanie zabiegu: 
Zabieg wykonuje się poprzez nakłucia niewydolnych naczyń i koagulacji wewnątrznaczyniowej diatermią chirurgiczną. W przypadku żylaków o krętym przebiegu wymagane jest wielopunktowe zamknięcie naczynia. Monitorując zabieg w obrazowaniu USG monitorujemy na bieżąco efekt zamknięcia naczyń, który jest natychmiastowy i trwały, bez generowania w przyszłości odczynów zapalnych. Ze względu na wielokrotne nakłucia naczynia w trakcie ablacji , w przypadku żylaków o krętym przebiegu, możliwy jest niewielki krwiak i zgrubienie po zabiegu nad zamykanym naczyniem, które zwykle wchłaniają się do 2tyg. 
 
Postępowanie po zabiegu:
Po zabiegu na nogę zakłada się specjalną pończochę uciskową, którą utrzymuje się do 7 dni. Nie stosuje się ograniczeń co do umiarkowanej aktywności fizycznej, która często jest wskazana jeśli zabieg uzupełniony jest przez skleroterapię. Dyskomfort po stronie operowanych naczyń (o ile wystąpi), wymaga co najwyżej stosowania niesterydowych leków przeciwzapalnych np. Mefacit, które są w zupełności skuteczne.
 
Przeciwskazania:
  • zakrzepica żył głębokich 
 
Korzyści, jak po zabiegu RFITT Celon żył pniowych
Wskazania do zabiegu RFITT Celon żył pniowych i termoablacji diatermicznej żylaków, w przypadku powikłań choroby żylakowej kończyn dolnych. Aby leczenia było efektywne, muszą zaistnieć następujące uwarunkowania:
  • niewydolność pniowa żyły odpiszczelowej, odstrzałkowej lub obu równocześnie,
  • niewydolność (masywna) głównych grup perforatorów kończyny dolnej: Cockett, Shermana, Boyd, Dodd, Hunter, May, Bassiego,
  • wydolny układ żył głębokich, brak cech zakrzepicy żył głębokich,
  • przewlekłe owrzodzenie troficzne podudzia, bez cech owrzodzenia tętniczego (kwalifikacja na podstawie badania Doppler duplex naczyń żylnych i tętniczych kończyny),
  • istniejący przewlekły zespół pozakrzepowy,
  • schorzenia skóry dyskwalifikujące od zabiegu klasycznego (zapalne np.  grzybica i niezapalne np. zaawansowana egzema, łuszczyca),
  • przebyta zatorowość płuc z istniejącymi żylakami pniowymi,
  • rozległa zakrzepica żylaków pniowych, bez cech zakrzepicy żył głębokich (zabieg „na ostro”), wielokrotne epizody zakrzepicy żył powierzchownych w przeszłości,
  • żylaki kończyn dolnych z granicznymi wartościami układu krzepnięcia (np. płytki 50 tys), które dyskwalifikują pacjenta od zabiegu w sposób klasyczny, 
  • żylaki współistniejące z cukrzycą typ I z zagrożeniem stopą cukrzycową- kwalifikacja na podstawie badania Doppler duplex naczyń żylnych i tętniczych,
  • przebyty krwotok z żylaka z atroficznymi zmianami skórno-naskórkowymi ponad żylakiem,
  • przebyta zakrzepica żył głębokich z pełną rekanalizacją, bez cech niewydolności żył głębokich,
  • kwalifikacja „pilna” (z  możliwością odroczenia zabiegu o 2 tygodnie po RFITT Celon) do zabiegów kończyn dolnych, z perspektywą długotrwałego unieruchomienia zewnętrznego bądź czynnościowego po zabiegu,
  • przewlekłe uszkodzenia układu chłonnego (słoniowatość), istniejące uszkodzenie nerwu strzałkowego lub udowo-goleniowego o różnej etiologii, 
  • obrzęki podudzi o etiologii sercopochodnej, metabolicznej, współistniejące z żylakami kończyn dolnych.